Bij voedselweerbaarheid denken we al snel aan strategische voorraden, importafhankelijkheid en crisisplannen. Maar weerbaarheid begint ook veel dichter bij huis.
Het Nationaal Voedselberaad wil daarom meedenken vanuit een ander perspectief: wat hebben mensen, boeren, voedselinitiatieven en lokale gemeenschappen nodig om samen een klap op te kunnen vangen?
Het ijsbergmodel helpt ons daarbij. Boven de waterlijn zien we de vele ‘Kan Wel’s’: korte ketens, voedselgemeenschappen, voedselraden, voedselverbindingsplekken en andere initiatieven die nu al bouwen aan een ander voedselsysteem. Onder de waterlijn zitten de voorwaarden die bepalen of deze initiatieven kunnen groeien en standhouden: regelgeving, financiering, grond, kennis, samenwerking en zeggenschap.
Daar ligt ook de rol van het NVB: verbinden wat er al gebeurt, leren van de praktijk en de stem van de voedselbeweging verbinden met beleid.
Want een weerbaar voedselsysteem gaat wat ons betreft niet alleen over voldoende voedsel. Het gaat er ook om dat iedereen, juist in tijden van verstoring, toegang houdt tot gezond, duurzaam en betaalbaar voedsel.
Lees onze volledige bijdrage over de rol van de voedselbeweging en het Nationaal Voedselberaad bij het versterken van de weerbaarheid van ons voedselsysteem.